Ερήμωσε η πόλη σου μωρό μου..

Παρκάραμε στην Ιπποκράτους...Ερημιά. Έχουν φύγει όλοι. Είναι η κλασσική εποχή του χρόνου που διακρίνεις πράγματα στην Αθήνα που δεν τα 'χεις δει ποτέ σου... Κάποιο κρυμμένο θάμνο, ένα μικρό μαγαζάκι...Δεν είναι άσχημα. Η πόλη είναι ανθρώπινη. Θα πας στο αγαπημένο σου μαγαζί το βράδυ και θα βρεις να κάτσεις. Και δεν θα 'ναι στριμώκωλα... Και θα 'χουν φύγει όλοι οι κολλητοί σου και θα προτείνεις στο μακρυνό σου φίλο που πέτυχες τυχαία στο μετρό να πάτε το βράδυ για ποτό. Και η ρουτίνα θα σπάσει.. Και σε κάποια φάση κατά τις 2.30 θα κάνεις και ένα απρογραμμάτιστο βραδυνό μπάνιο στην ερωτοσπηλιά...

Παίδες μην ψαρώνετε...Παντού ωραία είναι..Αρκεί να θες να είσαι και συ ωραία μέσα σου. Γιατί ένα νησί σκέτο δε σε σώζει. Και αυτά που λέω δεν είναι καθόλου και καλά παρηγοριά σ' αυτούς που θα μείνουν εδώ και τέτοια. Καμία σχέση. Και εγώ θα φύγω κάποια στιγμή και εσείς. ....Απλά μην εμπιστεύεστε αυτούς που περιμένουν πως και πως να πιάσει τόπος ο προγραμματισμός δύο μηνών.. Τους κυνηγάει όπου κι αν πάνε.