Λίγα λόγια με λίγη έμπνευση, αλλά με πολύ πόνο...

Αυτό το ποστ είναι καταραμένο… σαν και τα Ελληνικά δάση αυτό το καλοκαίρι…
Το έχω ξεκινήσει 3 φορές, αλλά εξαιτίας της εξέλιξης των γεγονότων το έχω παρατήσει άλλες τόσες καθώς κάθε φορά μου φαίνεται παρωχημένο. Το πρωτοξεκίνησα την πρώτη μέρα, όταν μόνο ο Ταΰγετος και ο Πάρνωνας καιγόντουσαν. Στην ουσία ήταν ένα παράπονο για την αδιαφορία της γενιάς μου σε τέτοια ζητήματα, κυρίως με αφορμή τις αντιδράσεις που ακολούθησαν την φωτιά στην Πάρνηθα. Εκείνο το βράδυ πίστευα ότι ήταν μια ακόμα κλασσική σειρά από πυρκαγιές σαν αυτές που συμβαίνουν κάθε καλοκαίρι. Δυο μέρες μετά, και κοιτώντας ένα δορυφορικό χάρτη των πυρκαγιών ανά την επικράτεια δεν έχω καν κουράγιο να κάνω ανάλυση ή να εκφράσω την οργή μου για ότι συνέβη, συμβαίνει και θα συμβεί από δω και πέρα μιας που οι φωτιές ακόμα μαίνονται και οι άνεμοι δεν λένε να κοπάσουν.
Θεωρώ ότι αυτές οι πυρκαγιές αποτελούν τη μεγαλύτερη συμφορά που βρήκε την χώρα μας μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Και αυτό γιατί κανένα άλλο γεγονός δεν είχε οδηγήσει σε ένα τόσο ευρύ φάσμα καταστροφικών συνεπειών. Οι πιο άμεσες και προφανείς είναι η Απώλεια δεκάδων ανθρωπίνων ζωών και οι ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές. Επιπλέον η Ελληνική Οικονομία τόσο σε επίπεδο κράτους όσο και σε επίπεδο πολιτών υφίσταται ένα τρομακτικό πλήγμα. Η αγροτική παραγωγή και ο τουρισμός, δυο τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού πληθυσμού είναι βέβαιο ότι θα είναι οι πρώτοι που θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πυρκαγιών. Αλλά δεν θα είναι και οι μόνοι, καθώς ειδικά στις πληγείσες περιοχές η αγοραστική δύναμη των κατοίκων θα μειωθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Αλλά τα χειρότερα θα φανούν μετά… Η τεραστία οικολογική καταστροφή θα επιβαρύνει ακόμα περισσότερα την ήδη υποβαθμισμένη ποιότητα ζωής. Δυστυχώς οι περισσότεροι δεν έχουμε καταλάβει ότι τα δάση είναι ότι πιο σημαντικό έχουμε. Θα μπορούσα να απαριθμήσω τις περιβαντολλογικές συνέπειες και την αλλοίωση των σημαντικότερων οικοσυστημάτων (αλήθεια ποιος ξέρει πόσοι πληθυσμοί ζώων και φυτών μπορεί να τείνουν προς εξαφάνιση μετά τις φωτιές), αλλά λίγο-πολύ τα ξέρουμε. Παρόλα αυτά πολύ λίγα πράγματα κάναμε μέχρι τώρα για να προστατέψουμε ότι πολύτιμο είχαμε…
Αλλά τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Αν κάποιος θέλει να δει τι συνέβη και τι πρόκειται να ακολουθήσει, μπορεί να πάει μια εκδρομή σε καμένες εκτάσεις, όπως έκανα κάποτε στην Πεντέλη μετά τις μεγάλες φωτιές καμιά δεκαετία πιο πριν. Αυτό μόνο αρκεί…
Είναι προφανές ότι αυτή τη φορά τίποτα δεν ήταν τυχαίο, όλα αποτελούν μέρος ενός καλά οργανωμένου σχεδίου, του οποίου αγνοούμε τους εμπνευστές και τα κίνητρα…
Συζητώντας με ανθρώπους γύρω μου, έχω ακούσει κάθε πιθανή εκδοχή: οικοπεδοφάγοι, στελέχη του ΠΑΣΟΚ, Τούρκοι, Μετανάστες, Άραβες και εξωγήινοι. Από όλα έχει ο μπαξές, αλλά ως συνήθως μάλλον θα μείνουμε με την απορία… Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος να βάλει στο μυαλό του να κάψει όλα τα δάση μιας χώρας. Όποιοι και αν είναι πάντως, δεν πρέπει να τους καταλογίσουμε μόνο τις κατηγορίες του εμπρησμού και της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, αλλά και αυτές τις Εσχάτης Εθνικής Προδοσίας. Αλλά πάνω τους χρεώνω τον δηλητηριασμό των ψυχών όλων όσων κατοικούν σε αυτόν εδώ τον τόπο, είτε είναι Έλληνες, είτε όχι…

Υ.Γ. Θέλω να εκφράσω τον θαυμασμό μου για όλους όσους (πυροσβέστες και εθελοντές) διακινδυνεύουν την ζωή της για να προστατέψουν ότι απέμεινε… Η τιτάνια προσπάθεια τους είναι από τα λίγα πράγματα που με κάνουν να αισιοδοξώ έστω και λίγο για το μέλλον…