Υπάρχουν κάποιες κλεφτές ματιές αλληλεγγύης στην πόλη..μεταξύ ποδηλατών. Είμαστε κάπως σαν κρυφή συμμορία.
Βγαίνω από το σταθμό Πεντέλης του Προαστιακού με το ποδήλατο και διασταυρώνομαι με
συνάδερφο...Με κοιτάει, τον κοιτάω χαμογελάμε...
"Ποδήλατο για πάντα!" μου λέει και τον επιδοκιμάζω...
Βγαίνω στην Ολύμπου και πιάνω μέγιστη ταχύτητα...Οι δρόμοι μας ανήκουν...χαχαχαχχα
Τρίτη, Οκτωβρίου 02, 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
pantos kapou phre to afth mou oti tha psifistei na mpenoun podhlata sto metro.
Δημοσίευση σχολίου