Νάξος forever

H αλήθεια είναι ότι οι οι πιο κακόπιστοι από μας είχν αρκετές αμφιβολίες για το εγχείρημα... Κάτι τα πολλά άτομα, κάτι ότι οι περισσότεροι είμαστε εκ φύσεως γκρινιάρηδες, κάτι οι φόβοι για τα μεταφορικά, είμασταν λίγο ανήσυχοι για το τι θα γίνει. Από την πρώτη στιγμή (ή σχεδόν από την πρώτη στιγμή, γιατί όσοι φάγανε εκείνο το πρωί καταλαβαίνουν τι εννοώ), οι αμφιβολίες μας διαλύθηκαν! Κάτι το αρχοντικό ποιητόσπιτο, κάτι η ακόμα πιο αρχοντική φιλοξενία του ποιητή κάτι και το πρωινό-πρωινό μπάνιο στην παρθένα μας φέρανε στα ίσα μας. Τα μπάνια, το άραγμα, η καλή οργάνωση (βλέπε Χαρά), και η καλή διάθεση (6 άτομα σε ένα αυτοκίνητο) με κάνουν να θυμάμαι με τρελή νοσταλγία την Νάξο. Το αποκορύφωμα το μπουγέλωμα στους ηθοποιούς. Το μόνο μελανό σημείο, η ήττα στο τρίβιαλ... Αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα...
Φιλιά σε όλους τους Αξώτες, ντόπιους και μη...