Κυριακή, Φεβρουαρίου 11, 2007

Η μιζέρια ειναι cool...

Ρε παιδιά τις τελευταίες μέρες με έχει πιάσει μια μιζέρια, μια ατονία και μια βαρεμάρα για να πράξω το οτιδήποτε πλιν ίσως αυτού του φτωχού ποστακίου.
Εσείς αγαπητοι bloggers πως νιώθετε αυτόν τον καιρό;

4 σχόλια:

Evi P. είπε...

Έγω πάλι αρχίζω και νιώθω τον τόπο ετούτο σπίτι μου. Πετυχαίνω γνωστούς στο δρόμο, μπορώ να συνδέσω μνήμες με διάφορες γωνιές της πόλης και επιπλέον ξέρω τα σπίτια διάφορων παιδιών σε διαφορετικές γειτονιές. Είναι περιέργο να νιώθεις οικεία μέσα σε έναν ετερόκλητο πληθυσμό, αλλά και αρκετά ενδιαφέρον. Όσο και αν η πόλη είναι κάθε άλλο παρά ειδυλλιακή, αρχίζω να νιώθω ότι είναι ένα μέρος που "maybe not a good place to be, but a good place to have been". Επίσης να συμφωνήσω ότι το σάπισμα μερικές φορές το χρειαζόμαστε: μέχρι να σιχαθούμε το τομάρι μας και να μας λείψει η παρουσία των άλλων ανθρώπων. Ίσως μάλιστα το σάπισμα να μας βοηθάει να δούμε τι είναι αυτό ή αυτοί που πεθυμούμε

oti_na_nai είπε...

To oti eida auto to post kai nomisa oti to egrapsa egw ston upno mou, mallon ta leei ola. Gia prwth for sthn zwh mou, oxi mono 8elw na kanw allages se ka8e tomea, alla to xeirotero mou ftaine ola. Kai otan lew ola, to ennow. Kata ta alla, ola einai mia xara...

Ξένια είπε...

Σαββατόβραδο, η εστία άδεια, κι εγω αποφασίζω να βάλω μπουγάδα. βγαίνω από το δωμάτιο με μια λεκάνη ρούχα, παντόφλες, το παντελόνι της πιτζαμας και ένα φανελάκι για να κατευθυνθώ στο υπόγειο του κτιρίου που είναι τα πλυντήρια. Στην είσοδο είναι μαζεμένοι πρωτοετείς που ετοιμάζονται για clubbing.. ποιος μίλησε για μιζέρια??

Kostas είπε...

Πέσ'τα ρε Ξένια. Η ζωή ειναι όμορφη ρεεεεεεεεεεε, μη χάνετε χρόνο χωρίς λόγο. Ζήστε και γουστάρετε και μη γαμάτε αυτό το υπέροχο ταξίδι...