Άξιος

Άργησα λίγο να μάθω τα νέα, αλλά έμαθα ότι ένας αξιαγάπητος γεράκος με τον οποίο δειπνήσαμε κάποια στιγμή την άνοιξη έγινε φέτος νομπελίστας: είναι ο Oliver Smithies. Είχα χαρεί πολύ την ομιλία του και είχα γελάσει αρκετά. Το λεγόμενο lab book του (όπου καταγράφεις καθημερινά τα πειράματα σου) είχε απίστευτα σχολαστική λεπτομέρεια, πολλές φορές έβλεπες ότι δούλευε τρελλές ώρες και όταν έβλεπε ότι το πράγμα δεν τραβάει, έπαιρνε το μονοκινητήριο μια βόλτα. Θυμάμαι την επιμονή του και την ψυχραιμία του: έλεγε πως επέμενε να πιστεύει κάτι, παρότι όλες οι ενδείξεις έδειχναν το αντίθετο. Μία μέρα πριν παρουσιάσει κάτι σε διεθνές συνέδριο, του ήρθανε κάτι αποτελέσματα που έδειχναν περίτρανα πως έκανε λάθος. Αφού συσκέφθηκε με το συνάδελφο του, αποφάσισε να μην αλλάξει το ύφος της ομιλίας του και να πει ότι απλά τα πειράματα έδειχναν το αντίθετο, χωρίς να μπορεί να εξηγήσει ακόμα γιατί. Τελικά μετά από λίγο καιρό διαπίστωσε τον τεχνικό λόγο των αντίθετων ενδείξεων και αποδείχτηκε ότι είχε δίκιο. Τέλος δύο φράσεις του που θυμάμαι: η πρώτη ήταν κάτι που είχε πει σε ένα χειρούργο που είχε πάει στο εργαστηρίο του με την πρόθεση να μάθει πως να κάνει έρευνα σε τρεις μήνες. Οπότε εκείνος του απάντησε "αν με κάνεις σε τρεις μήνες χειρούργο, θα σε κάνω και εγώ ερευνητή". Ο γεράκος είχε πολλά κότσια (η ομιλία ήτανε μέσα στη σχολή της ιατρικής, οπότε στο ακροατήριο ήταν πολλοί φοιτητές ιατρικής και γιατροί). Η δεύτερη ατάκα ήταν "αν δεν αγαπάς αυτό που κάνεις, βρες κάτι που αγαπάς να κάνεις".