Καταιγίς οξυτάτης μορφής εσκέπασε τη χώρα. Βράχοι ωρυόμενοι επέπεσαν κατά των πλατυγύρων λιμνών και το πονεμένο ψάρι σύρθηκε ως το σταθμό των αναχωρητών. Εκεί δε βρέθηκε καμιά βοήθεια γιατί το βέλασμα των μεγαλοσαύρων εσκόρπισε τα φτερουγίσματά του κι από δω κι από κει και τα μανιτάρια παρεσιώπησαν τα πραγματικά γεγονότα στην περιιπτάμενη γαμήλιο πομπή των στεναγμών ενός νέου πλανήτου. Κατόπι δεν είχε τίποτε την ίδια σημασία. Η ησυχία δεν υπήρχε ως οντότης πραγματική. Ο όλεθρος εχαλιναγωγείτο από καμήλους. Οι κρόταφοι των νεκρών ανθούσαν. Τα λίγα περιστέρια εκοπίαζαν γιατί ο πολτός της λίμνης είχε σχηματίσει διώρυγα στο στενότατο σημείο του περάσματός τους από χιλιόστομες ύβρεις καταπατημένες με γδούπο αλλοφροσύνης μανάδων και μικρών παιδιών ισχνοτέρων και από τα κόκαλα μιας νυχτερίδος.
Από τη συλλογή Υψικάμινος (1935)
ήμουν στο Booze χτες και εκεί που έπινα τη μαύρη μπύρα μου άκουσα ένα πολύ παράξενο electro τραγουδάκι...
http://www.youtube.com/watch?v=UhPN43rS-Ss
το μυαλό μου πήγε στον ποιητή. Στον Ανδρεα Εμπειρίκο βεβαίως αλλά και στον κατά πολύ πιο διάσημο και γνωστότερο Χουανίτο...
3 σχόλια:
Teleiws pezi alla anarwtiomouna ti einai Ispaxan:
Το 1772 το ή η Ισπαχάν καταστράφηκε από τους Αφγανούς. κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου περιήλθε αρχικά στους Ρώσους και αργότερα αποδόθηκε στη Περσία. Το 1976 οι κάτοικοί της αριθμούσαν 661.510 και ήταν η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη μετά την Τεχαράνη (Tehrán).
Interesting...
Kai egw se skeftomai aggele alla afth h sxesh den odhgei pouthena!!!!
Δημοσίευση σχολίου