
Πάει καιρός απο τότε που ειχα γράψει για τελευταία φορά(νομίζω άκουγα έναν τυραννόσαυρο έξω απο το παράθυρό μου). Αιτία για να αρχίσω να ξαναγράφω ήταν ένα απρόσμενο ταξίδι στην Σαντορίνη,απ'όπου και η φωτογραφία,ένα απο τα μαγευτικά της τοπία. Ένα ταξίδι που μαλακωδώς θα το έχανα για διάφορους ηλίθιους λόγους.
Ήταν τρεις φοβερές μέρες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, και σκέφτομαι πόσες τέτοιες μπορεί κάποιος να χάσει ή πόσες θα χάσει στο μέλλον απειδή επικαλείται γελοίες δικαιολογίες, επειδή ταλανίζεται απο παπαριές στα τρίσβαθα τις ψυχής του, επειδή εν πάσει περιπτώση δεν αφήνει τον εαυτό του να απολαύσει τις χαρές της ζωής.
Έβγαλα ένα ηθικό δίδαγμα απο την όλη αυτή ιστορία. Ζήστε την γαμημένη στιγμή, και μην τη χαλάτε για το αύριο που όλοι προγραμματίζουμε. Οι ομορφιές της ειναι πάρα πολλές και κρύβονται εκεί που πολλές φορές δεν το περιμένουμε.
Ναύπλιο, Σαντορίνη, Μύκονος, Λευκάδα(γιατι όχι και κέντρο Αθήνας) και πολλές άλλες περιοχές.Το ταξίδι συνεχίζεται.Keep walking...
5 σχόλια:
NAYPLIO UBBER ALLES!
Θα συμφωνήσω μαζί σου, το να ζεις την κάθε στιγμή και να την απολαμβάνεις χωρίς να σκέφτεσαι κάτι άλλο είναι πραγματική (ατόφια) ευτυχία!
Μπράβο φοβερό πόστ! Σατυρίζεις, καυτηριάζεις και προβληματίζεις συγχρόνως και μας μεταφέρεις επίσης τη θετική ενέργεια που συνέλεξες από το ηφαιστειογενές νησί...
Ο τυραννόσαυρος φυσικά είναι όλα τα λεφτά...
Το τριήμερο στην Σαντορίνη ήταν απλά ΥΠΕΡΟΧΟ!!! Η επιλογή της φωτογραφίας είναι όμως όλα τα λεφτά. Ποιά Οία και ποιό ηλιοβασίλεμα... Μια μικρή επισήμανση: η φωτογραφία του κατά τ' άλλα συμπαθέστατου τετράποδου είναι η πρώτη που τράβηξε ο Κώστας πατώντας το πόδι του στην Σαντορίνη...
ksero petoyse olh thn ora kai molis brike ena meros na katsei ton trabikses fotografia.
Δημοσίευση σχολίου