Δε γουελ κουκντ σαμερ.
To kalomageiremeno kalokairaki.
Τριβελίζοντας το κίτρινο βαγόνι
είδα εκεί ψηλά την Περσεφόνη
κρατούσε ένα μικρό πεπόνι
που φάνηκε να την αγχώνει
γι’ αυτό σηκώνει ένα καδρόνι
που ήτανε από μαόνι
και είχε πάνω του ένα βελόνη
με την ιδιότητα να βαλσαμώνει
οτιδήποτε την ξενερώνει
και δεν μπορεί να το σηκώνει.
ήταν στο μαύρο της το χάλι
είχε μαζί της και το Κάλη
που μένει στην Εκάλη
δώσε του εκείνο το μπουκάλι
να πάψει πια να της χαϊδεύει το σάλι
μέσα σε μια υπαρξιακή πάλη
στου μεθυσιού την ζάλη
να παίξει πεντοζάλη.
Και φάγανε την μελιτζάνα
μαζί με την μικρή Ρουμάνα
που γνώριζε από παρμεζάνα
δεν άφηνε μπανάνα για μπανάνα
και ούτε που ενημέρωσε την Βάνα
ότι θα πήγαινε Αβάνα
για να ρουφίξει μια τζιβάνα
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
τι έγινε; έχουμε χάσει λίγο την έμπνευση;
Δημοσίευση σχολίου