Despair park...το τέλος

Σ' αυτό το ισοπεδομένο πλέον χώρο βρισκόταν κάποτε το λεγόμενο "despair park" ή αλλιώς "παρκάκι δίπλα στο σχολείο" ή "πάρκο του Vincent". Πρώτη φορά πριν από 14 χρόνια πήγα εκεί και παίξαμε βόλλεϋ μαζί με κάποια παιδιά από την τάξη της Α' Γυμνασίου. Έκτοτε έχει στεγάσει πολλές μεγάλες στιγμές και αποτελεί κλασσικό node. Καρδιοχτύπια, έρωτες, θαψίματα, ατέλειωτες πακετοκουβέντες, διάβασμα για τις σχολικές εξετάσεις και πολύ despair! Έχω υπάρξει σχεδόν μ' όλα τα προσφιλή μου πρόσωπα εκεί και θυμάμαι σχεδόν τα πάντα. Θα χρειαζόμουν ώρες να τα γράψω. Το αποχαιρέτησα σήμερα το βράδυ με το ψιλόβροχο. Νιώθω ότι μια εποχή πέρασε...