Ατενίζοντας...

Δρυοκολάπτες κόλακες και εμπριμέδες κόρακες
μαζεύτηκαν στη Δύση της μνήμης μου βρυκόλακες

Με μαλακίες κόλλαγες, κομματοαφισσοκόλλαγες
θυμάμαι στη σχολή σου για να βρεις τη βολή σου

Ενα καντάρι μέλισσες υπάλληλους απέλυσες
τ' αρχίδια σου αμέλησες έτσι...γιατί το θέλησες

Τον κίνδυνο αψήφισες κάποιον μαλάκα ψήφισες
μα φίλε μου ατύχησες κι άδικα τους κατήχησες

Αυτά λοιπόν που σκέφτηκα...αυτά που λόγια ψεύτικα
φαντάζουν στο φτωχό σου νου, τράβα και πές τα του αλλουνού
Πίνοντας γάλατα ΝουΝου...προσέχοντας τα ΣουΜουΝου
κι ατένισε τα δυό πουλιά στο γκρίζο τ' ουρανού:
Δρυοκολάπτες κόλακες και εμπριμέδες κόρακες
μαζεύτηκαν στη Δύση της μνήμης μου βρυκόλακες