Αυτά τα χέρια

Ξύπνησα κάπως άσχημα σήμερα. Δεν ένιωθα και πολύ καλά, ήμουν κουρασμένη και άτονη χωρίς λόγο. Εκεί που ξεφύλλιζα ένα περιοδικό και χωρίς να είμαι σίγουρη τι ήταν εκείνο που επανέφερε την εικόνα στο μυαλό μου, θυμήθηκα ότι είδα στον ύπνο μου τα χέρια μου ματωμένα, σα να ήτανε το δικό μου αίμα. Συνήθως δε θυμάμαι τα όνειρα μου, αλλά είναι τρομερά ενδιαφέρον πως το μυαλό συνθέτει έτσι εικόνες και νοήματα... Θα κοιτάξω να δω τι θα βρω στο internet για την "ερμηνεία" του ονείρου και θα σας πω...

Στο άρθρο "What hands are here? The hand as a generative symbol in Macbeth" -Kathryn Lynch (από The Review of English Studies) που βρίσκει το JSTOR λέει "Here Shakespeare seems to be drawing more deeply, on another, less worldly tradition of the hand, which again reaches back to previous literature and philosophy, the hand as the means for man to lift himself up to God through various acts of moral and spiritual self-definition. ...the hand becomes the instrument with which man either participates in or repudiates the divine creative act through creative acts of his own" .
Και αργότερα μιλάει για το χέρι ως "όργανο οργάνων" του Αριστοτέλη και το συμβολισμό του χεριού και στον πίνακα του Μιχαήλ Άγγελου όπου ο Θεός δίνει ζωή στον Αδάμ.
Μετά έπεσα σε ένα άρθρο για το αλογάκι της Παναγίας σα σύμβολο στα έργα των σουρρεαλιστών (The praying mantis in surrealist art- William Pressly). . Οι σουρρεαλιστές (επηρρεασμένοι, λέει, από τον Freud) χρησιμοποίησαν την αλογόμυγα ως σύμβολο της σεξουαλικής βίας (μετά το ζευγάρωμα το θυληκό τρώει το αρσενικό). Ο Dali το συσχέτιζε με τις τρομακτικές πτυχές του φαγητού και του σεξ. Βρήκα λοιπόν αυτό τον πίνακα του σουρεαλιστή Felix Labisse. Έχει ενδιαφέρον το τι βρίσκεις με μία άσχετη αναζήτηση....