Και θα με κοιτάς στα μάτια και θα γίνομαι κομμάτια
σαν καράβι που'σπασε στα δυο
και θα κρύψω ένα δάκρυ από των ματιών την άκρη
που θα λέει ακόμα σ'αγαπώ

Και...

Και εσύ όλα απλά τα βλέπεις
και για όλα λύση έχεις
λες κι είχαμε ζήσει μόνο μια βραδιάαααα.....
Ποια εσύ?
Που έχεις μάθει μονάχα να λες,
Που χωρίς να'χω φταίξει με καις,
και έχεις φύγει χωρίς ενοχές!
Ποια εσύ?
Που πατάς τόσους όρκους ζωής,
που πεθαίνω κι αδιαφορείς,
Να τα λες όλα αυτά πως μπορείς?