Αθήνα...

Και ξαφνικά ξεπροβάλλει μπροστά μου ο βράχος της Ακρόπολης. Το ιδανικό κερασάκι σε μια λαχταριστή τούρτα που αποτελείται απο πολλά γραφικά σοκκάκια, απο πολλά όμορφα μικρά μαγαζάκια και σπίτια που σε γυρίζουν δεκαετίες πίσω. Τα Αναφιώτικα, αν τα λέω σωστά. Σπιτάκια που δεν σου γεμίζουν το μάτι, αλλά δεν ξέρεις αν πρέπει να λυπάσαι τους ανθρώπους που στριμώχνονται εκεί ή να τους ζηλεύεις που περνάνε τις μέρες τους σε τέτοιο θαυμάσιο μέρος...
Ειναι αστείο να εισαι 27 χρονών και τώρα να μαθαίνεις ποια πραγματικά ειναι η πόλη που ζεις. Μια τελείως διαφορετική εικόνα απο αυτή που όλοι έχουμε συνιθίσει. Η Αθήνα ανέβηκε πολύ στα μάτια μου μετά απο την σημερινή βόλτα. Και αν κάποτε εκπληρωθεί μία απο τις επιθυμίες μου και μπορέσω και πάω να ζήσω σε επαρχία ή στο εξωτερικό, θα έχω ένα επιπλέον κίνητρο να επιστρέφω συχνά στον τόπο αυτό.Thanks guys...