Lordi tis Eurwphs...

Και ενώ έπινα ήδη την τρίτη Warsteiner, είχα τσιρίξει με όλα τα ανδρογύναια του πρώην ανατολικού μπλόκ (καλά τέτοια στράκια που τα βρίσκουν), είχα τρελαθεί με τα σολαριασμένα κορμά των Μολδαβών καλλονών σκάει μύτη η Άννα...
Φαινόταν αγχωμένη, ξεψυχισμένη θα έλεγα. Για άλλη μια φορά το κλασικό ελληνικό μοτίβο "Ακόμα σ'αγαπώ" "Δεν είμαι τιποτα χωρίς εσένα" κτλ. Πάει η Ευρώπη τα βαρέθηκε αυτά. Όσο κι αξιόλογο να είναι κάποιο τραγούδι κι εγώ τα βαρέθηκα. Σκεφτείτε μόνο τα τελευταία σουξέ. Όλα για καψούρες, αβυσσαλέα πάθη χωρίς κορεσμό και άλλα του στυλ "Θα δεις τι θα σου κάνω μωρή". Γεμίζουν τα κέντρα της Κοκκίνου, της Ζήνα με τους κουστουμάτους που και καλά μες στη χλιδή τους τα καψουροτράγουδα αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές τους γιατί θυμούνται τη γκόμενα που τους παράτησε επειδή την κεράτωσε.
Και μετά σκάνε οι Lordi και τα σπάσαμε όλα!... Ουουουουουο (κάφρικη φωνή αλά Μονιός). Ναι, κάτι διαφορετικό. Κάτι που επιφανειακά φαινόταν αποκρουστικό αλλά αισιόδοξο και χαρούμενο.
Ύστερα το σπίτι του Juanito κατακλύστηκε με Πίτσες. Meat Lovers, Pepperoni Lovers, Carbonara με Philadelphia μια χωρίς τυρι (;) (Γαλανόπουλο μυρίζομαι) και η κλασική πίτσα Κελλάρη που καταλήγει πάντα πρωινό στο φιλοξενούμενο σπίτι...