Μπλα μπλα μπλα

Πρώτον, έχω να δηλώσω ότι είμαι κατεστραμένη που Σαββατιάτικα βράδυ κάθομαι και σαπίζω. Δεύτερον θέλω να μοιραστώ μαζί σας κάποιες άχρηστες γλωσσολογικές πληροφορίες. Το πιο κουλό που έμαθα είναι ότι τα Ρουμανικα μοιάζουν σε κάποιο βαθμό με τα Ιταλικά (θα μάντευα ότι τα ρουμανικά μοιάζουν στα βουλγαρο-σέρβικα ή στα πολωνο-τσεχο-σλοβάκικα). Το άλλο που μου είχε φανεί παλιότερα αξιόλογο είναι η ομοιότητα ανάμεσα στα Φινλανδικά και τα Ούγγρικα (btw, θεωρούνται αμφότερες από τις πιο δύσκολες ευρωπαϊκές γλώσσες). Τα υπόλοιπα είναι αναμενόμενα (ομοιότητες εντός των σκανδιναβικών, σλάβικων και λατινογενών γλωσσών).
Όσο για τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ, αρχικά ήταν τα Ολλανδικά, Γαλλικά Γερμανικά και Ιταλικά. Αργότερα προστέθηκαν τα Δανέζικα, Αγγλικά, Φινλανδικά, Ελληνικά, Πορτογαλλικά, Ισπανικά και Σουηδικά. Το 2004 ακολούθησαν της Παναγιάς τα μάτια...Μέχρι και η Μάλτα έβγαλε κώλο (τα Μαλτέζικα παρεπιπτόντως μοιάζουν στα Αραβικά αλλά χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο. Η άλλη επίσημη γλώσσα της Μάλτας είναι τα Αγγλικά). Καθότι πολύ χρήμα πέφτει στις όλες μεταφράσεις, υπάρχει ενδιαφέρον για περικοπές. Μία πρόταση που διάβασα είναι Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Πολωνικά, Ιταλικά και Ισπανικά. Αααααχ, κάθε αιώνα και χειρότερα πάνε τα Ελληνικά....

Υ.Γ. Αθηνά για εμάς που είχαμε πορωθεί να μάθουμε Δανέζικα, μάλλον δε μας συμφέρει. Σε Δανία, Σουηδία, Ολλανδία και Μάλτα σχεδόν 90% του πληθυσμού μιλάει Αγγλικά. Για την Ελλάδα το ποσοστό είναι 50%.