Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 29, 2006
Η Αναπάντητη Ερώτηση!!!
Η εξεταστική του Σεπτεμβρίου φτάνει στο τέλος της και συνειδητοποιώ ότι για μια ακόμα φορά δεν εκμεταλλεύτηκα το χρόνο μου σωστά για να μπορέσω να περάσω τα μαθήματα που χρωστάω. Έχω βουλιάξει θα 'λεγα μέσα στη βαρεμάρα για τα καλά. Έχω χάσει για τα καλά την όρεξή μου. Προσπάθησα να μην το δείξω μέσα στο οικογενειακό μου περιβάλλον, αλλά μάταια! Έτσι, οι γονείς μου, μού θέσανε ένα εύλογο ερώτημα:"Τι θέλεις να κάνεις στη ζωή σου? Τι δουλειά ονειρεύεσαι?" (Για όσους δεν γνωρίζουν να σημειώσω ότι είμαι ακόμα φοιτήτρια του Φυσικού) Έμεινα μαλ...ας. Κανονικά σε αυτή την ηλικία θα έπρεπε να μπορέσω να απαντήσω. Κι όμως, δεν μου έβγαινε τίποτα από το στόμα. ΤΙΠΟΤΑ!!! Δεν μου χωράει στο μυαλό ότι θα μπορούσα να φτάσω σε τέτοιο σημείο. Προσπαθώ να ψάξω βαθιά μέσα μου για να δω τι πραγματικά θέλω να κάνω. Εντάξει, Φυσική σπουδάζω, αλλά δυστυχώς είμαι άνθρωπος με πολλές ανησυχίες και δεν μπορώ να κάνω μόνο ένα πράγμα στη ζωή μου. Και δεν κάνω ένα πράγμα, οπότε μέχρις εκεί όλα καλά. Αλλά τι θέλω να κάνω σαν επάγγελμα δεν το έχω βρει ακόμα. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνει κανείς αλλά είμαι σε απόγνωση.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
8 σχόλια:
Dear Eroulini
Δεν νομίζο ότι θα μπορούσε ένας άνθρωπος της ηλικίας μας να είναι κατασταλλαγμένος. Θεωρώ ότι το να κατασταλλάξει κάποιος δεν είναι μόνο θέμα του "πόσο καλά έχει σκεφτεί τα πράγματα" αλλά και του τι εμπειρίες έχει. Χρειάζεται να γνωρίσουμε 5 πράγματα για να αρχίσουμε να βγάζουμε συμπεράσματα. Θεωρώ πολύ άδικο εκ μέρους των γωνέων μας να απαιτούν απο εμάς με την δύναμη της σκέψης μας και μόνο να βρούμε τον δρόμο μας. Αλήθεια οι γωνείς μας πόσο όριμοι και συνειδητοποιημένοι είανι; Πόσο ικανοποιημένοι είναι από τις ζωές τους, πόσο έχουν ακολουθήσει τον δρόμο τους και θεωρούν αυτονόητο ότι και εμείς πρέπει να ξέρουμε εκ των προτέρω; ή μηπως ακολούθισαν ένα δρόμο συμβηβασμού και απλώς δεν έχουν ιδέα γιατι μας μιλάνε και είναι ένας άλλος τρόπος να μας πιέσουν να κάνουμε το κλασσικό διάβασμα που θα μας λύσει όλα μας τα προβλήματα ως δια μαγίας;
Ας είμαστε λίγο πιο ρεαλιστές ο άνθρωπος είναι ένα πολύπλοκο ον που δεν μεγαλώνει με τρία κλίσε τύπου διάβασε φάε πρόσεχε.
Τώρα αν οι γωνείς μας έχουν αμφιβολίες για τον τρόπο που μας μεγάλωσαν ας μας αφήσουν να βρούμε τον δρόμο μας μόνοι μας και ας μην μας ρωτάνε πράγματα που δεν μπορούμε να απαντήσουμε. Φυσικά και δεν ξέρω τι μου ξημερώνει αύριο φυσικά και θέλω να ζήσω την ζωή μου φυσικά και χρειάζομαι μηχανισμούς αναζήτησης για το πως θα βρώ αυτό που θέλω και όχι κλισέ. Λες και άμα σφιχτώ θα γεννήσω το χρυσό αβγό...
Αν και τι λέω αφου εγώ είμαι ένας καταξιωμένος ποιητής ... όμως ποιητής χωρίς υπαρξιακά γίνεται;
Να 'σαι καλά για την υποστήριξη Juanito, απλά είχα ανάγκη να τα ακούσω κι από κάποιον άλλον, γιατί νόμιζα ότι ήμουν τρελή. Εντάξει, ένα μέρος από το άγχος τους το καταλαβαίνω. Θέλουν να με δουν ότι μπορώ να σταθώ μόνη μου και να ανεξαρτητοποιηθώ χρηματικά. Αυτό που με τρελαίνει, είναι ότι το περιμένουν από τη μια μέρα στην άλλη. Λες και θα μπορέσω να βρω τη δουλειά που θα 'θελα να κάνω μέσα σε μια μέρα. Με το ύφος όμως που μου το θέτουν με κάνουν να αισθάνομαι πραγματικά άχρηστη και ότι δεν θα μπορέσω να βρω δουλειά γενικά, άμα δεν βγω γρήγορα στην αγορά εργασίας, επειδή τότε θα μετράει αρνητικά η ηλικία μου. Είναι δράμα τελικά. Μπορεί να μου στρίψει καμιά ώρα και να ασχοληθώ αποκλειστικά με τη μουσική έτσι για να τελειώνω με όλο αυτό το βάσανο. Θα συμφωνήσω πάντως μαζί σου ότι καλλιτέχνης χωρίς υπαρξιακά δεν γίνεται. Αλλά κανονικά και άνθρωπος χωρίς υπαρξιακά δεν είναι άνθρωπος.
Παιδιά νομίζω ότι είναι από τα μεγαλύτερα άγχη όλων όσων πλησιάζουν να πάρουν πτυχίο ή πρόσφατα το πήραν, το τι θα κάνουνε. Και είναι λογικό να δυσκολευόμαστε. Γιατί αφενώς έχουμε συνδέσει τη δουλειά με το τέλος της ελευθερίας και του προσωπικού χρόνου. Και αφετέρου ζούμε (ή ζούσαμε) σε μία χώρα όπου η παραγωγή δεν είναι το φόρτε μας και η οικονομία βασίζεται στο εμπόριο, τον τουρισμό, τη γεωργία. Συνεπώς για όλους όσους έχουμε σπουδάσει κάτι τεχνολογικό/οικονομικό η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, γιατί δεν υπάρχουν πολλές δυνατότητες. Και αυτό κάνει την απόφαση μας ακόμα πιο δύσκολη. Και μετά απορούν οι πολιτικοί για την έλλειψη επιχειρηματικότητας. Anyway. Το θέμα είναι ότι κάπου ο μέσος Έλληνας το ξεφτυλίζει το θέμα. Ζούμε με ή από τους γονείς μας μέχρι να τριανταρίσουμε. Ας είμαστε ειλικρινείς. Όσο και αν μας αγαπάνε οι δικοί μας και όσο και θέλουνε να μας βλέπουν ανεξάρτητους, όταν συνεχίζουμε να ζούμε από αυτούς, κάπου αισθάνονται ότι έχουν δικαίωμα να παρεμβαίνουν και να συνεισφέρουν στον προγραμματισμό των μελλοντικών μας σχεδίων. Η αλήθεια είναι ότι όταν βλέπουν ότι πατάς στα πόδια σου και έχεις την ρότα σου τότε συνήθως δεν επεμβαίνουν ιδιαίτερα. Το θέμα είναι να έχουμε και εμείς ένα masterplan. Με το masterplan δεν εννοώ αναλυτικό χρονοδιάγραμμα, αλλά να έχουμε κάποιες πιθανές λύσεις "δουλεμένες" στο μυαλό μας.
se 4 xronia oloi osoi kanoume PhD sto EMP, 8a anoi3oume turokomikh monada. Exw kanei hdh kone me eidikh se 8emata biologikwn trofimwn (xwris plaka). Join us gia na katakthsoume ton kosmo tou turiou, giati ton kosmo ths fusikhs den mas vlepw na ton kataktame pote...
Βιολογικών τροφίμων? Τι είναι το βιολογικό τρόφιμο δηλαδή?
Α ναι, τα organic products (άλλη μαλακία ονομάσια). Άκυρη η απορία
Δημοσίευση σχολίου