Τετάρτη, Δεκεμβρίου 06, 2006

Έχω χάσει τις πατάτες…

Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα
την μπάλα έχω χάσει μαζί και την φανέλα
πώς λοιπόν να παίξω πια πώς να σχετιστώ
μακάρι να ήξερα να αισθανθώ
μα δεν χρειάζεται να ξέρω έτσι είμαι αλλά υποφέρω
δεν θέλω άλλο μπούκωμα στο στήθος δεν θέλω άλλο ψυχοπλάκωμα
θέλω χαρά και ανεμελιά καλά είναι και τα λεφτά
οι γυναίκες είναι σαν τις πατάτες
μπορεί να είναι το καλύτερο και το χειρότερό σου φαγητό ταυτόχρονα
και εμείς οι άντρες σαν το κρέας είμαστε
σου αρέσει να το μασάς μα στο τέλος το φτύνεις
τι να πω δεν ξέρω μια χαίρομαι και μία υποφέρω
και στο φαί που το έριξα το γιατί δεν το ξέρω!

3 σχόλια:

Kostas είπε...

Πονάει ο καλλιτέχνης...

Eroulini είπε...

Γιατί βρε Juanito μου πονάς? Γυναίκα το 'κανε το κακό, ε? Δες το όμως από τη θετική πλευρά. Με τον πόνο δίνεις περισσότερη τροφή στην καλλιτεχνική σου ανησυχία.

Juanito είπε...

Na se kala eroulini gia ta kala sou logia alla oi gynekes einai diaxroniko antikeimeno gia skepsh, empnefsh, mperdema kai oxi mono...