Dreams

Διαβάζω την περίληψη μιας μελέτης κάποιων ερευνητών από το Montreal για το πως οι "επεισοδιακές μνήμες" (δηλαδή πράγματα που έχεις ζήσει) τροποποιούνται κατά τη διαδικασία του ύπνου. Συχνά αλλάζουν τόσο πολύ που ο αυτοβιογραφικός τους χαρακτήρας είναι δύσκολα ανιχνεύσιμος αν και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσονται είναι μία αξιόπιστη εξομοίωση της πραγματικότητας. Και ο Freud είχε εντοπίσει την παρουσία "επεισοδιακών μνημών", τις οποίες ονόμαζε 'day-residue'. Φαίνεται μάλιστα ότι υπάρχει μία χρονικά εντοπισμένη εμφάνιση στοιχείων στον ύπνο μας από χρονικά εντοπισμένα ερεθίσματα (π.χ. έχουν σημειωθεί τα ερεθίσματα που πήραμε 12 ώρες πριν την ώρα που βλέπουμε το όνειρο και τα ερεθίσματα που πήραμε μία εβδομάδα πριν δούμε το όνειρο). Αυτό φαίνεται να σχετίζεται με την αντιγραφή πληροφοριών από τον ιππόκαμπο (σκεφτείτε το σαν βραχυπρόθεσμη μνήμη) στο φλοιό (μακροπρόθεσμη μνήμη). Φαίνεται μάλιστα ότι ποιοτικά οι βραχυπρόθεσμες (12 ωρών) μνήμες διαφέρουν από τις μακρυπρόθεσμες. (Επίσης η δραστηριότητα ανάμεσα στον ιππόκαμπο και το φλοιό αυξάνει για μία εβδομάδα μετά από μία διδακτική εμπειρία ενός πειραματόζωου). Φαίνεται επίσης ότι τα όνειρα χτίζονται πάνω σε βασικά συναισθηματικά μοτίβα ή τις κύριες συναισθηματικές ανησυχίες του ατόμου πριν κοιμηθεί (εμπλοκή της αμυγδαλής, του συναισθηματικού κέντρου). Η επεισοδιακή βάση συναισθηματικών μοτίβων μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να ευρεθεί. Οι πηγές των συναισθημάτων μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν καθώς τα συναισθήματα αναπαράγονται στον ύπνο μας μεταφορικά (αλληλεπίδραση αμυγδαλής με ιππόκαμπο).
(ελευθερη μετάφραση από άρθρο στο Nature 27 Οκτωβρίου 2005)