Mysterious, blown in with the night
All this beauty captured in a frame
Visibly shaken, but never stirred
Drives them insane
I see the way she plays her men
And I know I've got to know her name
Αν σας άρεσε, η συνέχεια σε comment. Μη γεμίζω όλη την οθόνη σας.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
8 σχόλια:
Mysterious, blown in with the night
All this beauty captured in a frame
Visibly shaken, but never stirred
Drives them insane
I see the way she plays her men
And I know I've got to know her name
She's so beautifully broken
Shaped by the wind
Dangerously twisted
Here I go again
She's so beautifully broken
You can barely see the flaw
Especially from a distance
Which is always how I fall
Why do I fall for the dangerous ones?
The ones that never learned to let go
And why do I lie to myself
And pretend that I can break her
When she's already been so
Beautifully broken
Shaped by the wind
Dangerously twisted
Here I go again
Here I go again
Do not hide your tears
cause they were sent to wash away your fears
(παράφραση)
Απάντηση στον Καββαδία:
"Gravedigger, when you dig my grave,
can you make it shallow, so that I can feel the rain"
Άϊντε και λίγη ποίηση
Τη σκέψη σας που 'νείρεται
πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας
σάμπως ξιγκόθρεφτος λακές
σ' ένα ντιβάνι λιγδιασμένο,
εγώ θα τη τσιγκλάω
επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου.
Φαρμακερός κι αγροίκος πάντα
ως να χορτάσω χλευασμό.
Εγώ δεν έχω ουδέ μιαν άσπρη τρίχα στη ψυχή μου
κι ουδέ σταγόνα γεροντίστικης ευγένειας.
Με την τραχιά κραυγή μου κεραυνώνοντας το κόσμο,
ωραίος τραβάω, τραβάω
εικοσιδυό χρονώ λεβέντης.
Εσείς οι αβροί!...
Επάνω στα βιολιά ξαπλώνετε τον έρωτα.
Επάνω στα ταμπούρλα ο άξεστος τον έρωτα ξαπλώνει.
Όμως εσείς,
θα το μπορούσατε ποτέ καθώς εγώ,
τον εαυτό σας να γυρίσετε τα μέσα του όξω,
έτσι που να γενείτε ολάκεροι ένα στόμα;
Και θα κλείσω επιτέλους τα streams μπας και ξεκουνηθώ να γράψω επιτέλους την εκπρόθεσμη εργασία μου. Έτσι για την τιμή των όπλων...
Και ένα τραγούδι από Pearl Jam (Κατερίνα)
Sheets of empty canvas, untouched sheets of clay
Were laid spread out before me as her body once did
All five horizons revolved around her soul
As the earth to the sun
Now the air I tasted and breathed has taken a turn
Ooh, and all I taught her was everything
Ooh, I know she gave me all that she wore
And now my bitter hands chafe beneath the clouds
Of what was everything?
Oh, the pictures have all been washed in black, tattooed everything...
I take a walk outside
I’m surrounded by some kids at play
I can feel their laughter, so why do I sear
Oh, and twisted thoughts that spin round my head
I’m spinning, oh, I’m spinning
How quick the sun can, drop away
And now my bitter hands cradle broken glass
Of what was everything
All the pictures have all been washed in black, tattooed everything...
All the love gone bad turned my world to black
Tattooed all I see, all that I am, all I’ll ever be...yeah...
Uh huh...uh huh...ooh...
I know someday you’ll have a beautiful life, I know you’ll be a star
In somebody else’s sky, but why
Why, why can’t it be, why can’t it be mine
Και για την απαραίτητη διευκρίνηση -κατά Fteri-, απλά ήτανε τραγούδια που άκουγα, τραγούδια that make your world spin, που σε κάνουνε να συνδέεσαι μαζί τους. Ένα snapshot της πρωινής μου μουσικής εμπειρίας :)
Tosh koultoura pia se auto to blog...Apisteuto!
Δημοσίευση σχολίου