Μέρες τώρα θέλω να πω αυτό που έχω να πω, αλλά φοβάμαι μη χαρακτηριστεί η πρόθεσή μου καταπιεστική, μολονότι δεν είναι τέτοια.
Το blog ονομάστηκε οτι να 'ναι και σκοπός της δημιουργίας του είναι ακριβώς αυτό: Να μπορεί ο καθένας και να έχει τη διάθεση να γράφει ότι να 'ναι χωρίς απαραίτητα πολύ φιλτράρισμα στο λόγο του ή το ύφος του... Εγώ προσωπικά πολλές φορές ξεκινώ να γράψω κάτι χωρίς καλά καλά να το έχω σκεφτεί. Όπως και τώρα.
Έχω ακούσει από παιδιά που έχουν ήδη γραφτεί να μου λένε: "Α..θα γράψω κάτι καλό κάποια στιγμη!" ή "..Όταν βρω χρόνο, θα γράψω κανά τρισέλιδο.." και τέτοια.
Νομίζω όμως πως έτσι απομακρυνόμαστε από το σκοπό αυτής της προσπάθειας. Δεν απαιτείται κανένα συγγραφικό ταλέντο ούτε κάποιο minimum λέξεων για να γράψει κάποιος ένα post... Και ειδικότερα μιλάω γι' αυτούς που ίσως να μην ξέρουν και προσωπικά όλα τα μέλη και ίσως θεωρούν ότι το ύφος του blog είναι κάπως πιο σοφιστικέ ή ιντελεκτουέλ...
Απλά όσοι από σας είδατε κάτι, νιώσατε κάτι κατά τη διάρκεια της μέρας ή τέλως πάντων θέλετε να πείτε κάτι δημοσίως μη διστάζετε... Έστω κι αν είναι μια μικρή πρόταση. Είναι κρίμα να νιώθετε την ανάγκη να πείτε πράγματα και να σιωπάτε...