Αγαπητοί αναγνώστες,
Δεδομένης της αντίδρασης που προκάλεσε στην κοινή γνώμη ο πρόσφατος διάλογος περί επιστήμης, αποφάσισα να κάνω μία σειρά διαλέξεων με σκοπό την εξοικείωση του αναγνωστικού μας κοινού με συχνά απαντώμενες επιστημονικές -κατά βάση- έννοιες.
Ξεκινάμε λοιπόν με την έννοια του trade-off. So what the hell is this? Το trade-off αναφέρεται σε δύο μεταβλητές που συνδέονται με μία σχέση (λέγεται και συνάρτηση η σχέση αυτή), που δε τους επιτρέπει να αυξάνουν παράλληλα. Ένα παράδειγμα από την καθημερινή ζωή. Ας πάρουμε τις μεταβλητές "πόσο γκόμενος είναι"=x όπου το x πέρνει τιμές 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10. Λέμε λοιπόν ότι το x πέρνει διακριτές τιμές. Και ας πάρουμε και τη μεταβλητή "πόσο ασχολείται μαζί μου"=y. Με το y να πέρνει επίσης τιμές 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10. Ε λοιπόν φίλη μου, δεν μπορείς να έχεις τον Παπακαλιάτη να σε χαϊδολογάει όλη μέρα, δηλαδή δε μπορείς να έχεις x=y=10. Γκε γκε? Πρέπει να κάνεις το trade-off. Να αποφασίσεις πόση έκπτωση μπορείς να κάνεις στο πόσο μωρό είναι και πόση έκπτωση στο πόσο ασχολείται μαζί σου. Αυτό είναι το trade-off κυρίες και κύριοι. Υπάρχει και η άλλη περίπτωση όπου επιθυμείται η μεγιστοποίηση της μίας μεταβλητής και ελαχιστοποίηση της άλλης (βλέπε μεταβλητές "πόσο κερατώνω εγώ", ΄"πόσο κερατώνει αυτός"), αλλά η ανάλυση αυτών των περιπτώσεων ξεφεύγει από τη σκοπιμότητα μου, της εισαγωγής της έννοιας αυτής.
Τέλος να αναφέρω ότι το trade-off είναι μία έννοια της μηχανικής κυρίως (engineering) παρά της ίδιας της επιστήμης. Μέχρι το επόμενο ραντεβού μας, πολλά φιλιά!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
9 σχόλια:
Comments ενός πραγματικού επιστήμονα::
1. Τον Παπακαλιάτη δεν μπορείς να το έχεις έτσι όπως ονειρεύεσαι (x=10,y=10) γιατί απλούστατα είναι gay. Τώρα που το σκεφτομαι, με αυτή τη λογική πιθανότατα εγώ θα μπορούσα...
2. Πραγματικά το trading είναι engeenering term αλλά αν κάτι αντίστοιχο θα ήθελες να ορίσεις αμιγώς μαθηματικά, δηλαδή συναρτήσεις πολλών μεταβλητών με σχεσιακή εξάρτηση μεταξύ τους, θα έπρεπε να μιλήσεις για πολλαπλασιαστές Lagrange.
Επίσης υπάρχει και μια κατηγορία συναρτήσεων εξαιρετικά ενδιαφέρουσα στη θεωρία αριθμών, με λύσεις ακεραίους που υπό αυτο το constrain δύνανται να λυθούν μόνο με μια διαδικασία γνωστή και ως Διοφαντική ανάλυση.
Και ένα κόσκινο του Ερατοσθένη παρακαλώ στο τρία. Αγαπητέ d0x@r@, βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα τα σχόλια σας αλλά φοβάμαι ότι αμβλύνετε τη διαμάχη και πλατύνετε το χάσμα τοιούτου του βλογκ.
Όσο για τον "πραγματικό" επιστήμονα, απλά θα το αφήσω ασχολίαστο. Επιβεβαιώνοντας ίσως, το βλακώδες κεφάλαιο του βιβλίου "το εγωιστικό γονίδιο" που μιλάει για κληρονόμηση μονάδων συμπεριφοράς με μη Μεντελιανούς νόμους. Κοινώς, μαθαίνω να κάνω τα στραβά μάτια (για να απλοποιήσω τα λεγόμενα μου και να παραμείνω σύμφωνη με το χαρακτήρα αυτού του series)
Απλά μαθήματα ψευδοεπιστημονικής homouniversalius συμπεριφοράς.
Δυστυχώς αγαπητή, ο επιστήμονας χρειάζεται balls. Δεν γίνεται δε από ένα απλό wikisearch αλλά από την επιστημονική αντιπαράθεση.
Πάλι το κόσκινο του ερατοσθένη που το ξέθαψες. Αν θες να μιλήσουμε για prime factorization ας μιλήσουμε καλύτερα για κυκλοτομικά πολυώνυμα.
Πάντως σίγουρα η αναφορά σου για το εγωϊστικό γονιδίωμα ίσως να δίνει μια λύση στο πρόβλημα του μη κωδικοποιούν DNA (95% παρακαλώ). Συζήτησε το με τον supervisor σου να δούμε τι feedback θα έχεις.
Ανέφερέ του επίσης ότι εγώ προτείνω ότι πρόκειται για error correction-prevention φυσική διαδικασία.
Λοιπόν, αν και η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ιδιαίτερη διάθεση να το διευθετήσω το θέμα που προέκυψε, ο παλιοχαρακτήρας μου με αναγκάζει να το κάνω.
Αρχικά, αγαπητέ Δοξαρά, δεν ισχυρίστηκα ότι πάω να βγάλω επιστήμονες. Έγραψα ένα αστείο post χωρίς να κρύβεται πίσω από αυτό οποιαδήποτε συνειδητή σκοπιμότητα (δεν καθοδηγώ τους φίλους μου προς μία ψεύδοεπιστημονική homouniversalis συμπεριφορά). Ίσως το μόνο που πάω να δείξω εισάγωντας κάποιες έννοιες που ποζεράδικα χρησιμοποιούμε στις καθημερινές μας συζητήσεις, είναι ότι αυτές κρύβουν μία πολύ απλή και σαφή (thanks για το translation) έννοια. Τίποτα άλλο. Δε νομίζω ότι κανείς θα χρησιμοποιούσε την κωμική αυτή ανάλυση του trade-off για να υιοθετήσει κάποια θέση σε ένα επιστημονικό ζήτημα. Και αν αυτό γινότανε, όλοι ξέρουμε πως κάθε θεωρία ξεκινά από μία υπόθεση, μία ιδέα ενός επιστήμονα. Everyone is entitled to an opinion, αρκεί να κατανοούν ότι είναι μία απλή υπόθεση αυτό που εκφράζουν. Και υποθέσεις μπορούν να εκφραστούν πολλές, αλλά είναι απίθανο αυτές να αντικατοπτρίζουν την πραγματική κατάσταση, αν ο εκφραστής της υπόθεσης δεν έχει βαθειά γνώση του προβλήματος.
Πράγμα που με φέρνει στη δική σου υπόθεση για το "άχρηστο DNA" ή μη κωδικό DNA. Πριν αναλύσουμε την trial and error θεωρία σου να σου αναφέρω ότι η ζύμη με τα 7.000 γονίδιά της, που είναι ευκαρυωτικός οργανισμός με καμιά δεκαπενταριά χρωμοσώματα, δεν έχει και πολύ απο αυτό το άχρηστο DNA. Άρα αν η θεωρία σου αναφέρεται σε κάποια έννοια domain swapping για παραγωγή νέων λειτουργικών γονιδίων, πιθανά διευκολυνούμενης μέσω μεταθετών στοιχείων, θα συνιστούσα να το ξανασκεφτείς. Επίσης όπως πιθανά συνήγαγες από τα παραπάνω, το "άχρηστο DNA" είναι χαρακτηριστικό των πολυκύτταρων οργανισμών. Μία γρήγορη απάντηση θα ήταν ότι όλο αυτό το μη κωδικό DNA εξυπηρετεί στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης που συνδέεται με το cross-talk των διαφόρων κυτταρικών τύπων, προκειμένου να λάβουν χώρα οι διαδικασίες της μορφογένεσης. Έχε υπόψιν σου όμως ότι και το προσφιλές στους βιολόγους σκουλίκι Ceanorabditis elegans, που έχει τα εντεράκια του, τους νευρώνες του, κ.λ.π. στερείται τέτοιου άχρηστου DNA. Μία άλλη υπόθεση είναι όι το περιττό αυτό DNA επιτράπηκε μόνο σε κύτταρα των οργανισμών που δεν απαιτούσαν rapid κυτταρικό πολλαπλασιασμό (καθότι η αντιγραφή όλου αυτού του junk DNA σε καθυστερεί). Στο κάτω κάτω τι ανάγκη έχεις να βιαστείς? 9 μήνες παρασιτούσες στη μάνα σου. Τζάμπα φαί, τζάμπα ανοσοποιητικό και με πληρωμένους λογαριασμούς (ούτε νερό ούτε πετρέλαιο θέρμανσης).
Θα μπορούσα να συνεχίσω για ώρες, αλλά πιστεύω ότι το point μου το έκανα: Do not jump to conclusions! Καλός ο διάλογος, κυρίως καθώς σε αναγκάζει να κάνεις scrutinization των πληροφοριών που ήδη έχεις για το πρόβλημα σου. Αλλά να έχουμε και επίγνωση του μέχρι που μας πέρνει. Δε θα ερχόμουν ποτέ να σου πω για πολλαπλασιαστές Lagrange αγαπητέ, γιατί γνωρίζω ότι έχω μαύρα μεσάνυχτα επ'αυτού.
Αρκεί, γιατί με κούρασες πάλι πρωί πρωί.
Υ.Γ.1: Τον supervisor μου ασ'τον στη θέση του. Ωραιότατο paper έβγαλε στο Science με implications για το μη κωδικό DNA την περασμένη εβδομάδα. Κάτι παραπάνω θα ξέρει.
Υ.Γ.2: Το κόσκινο του Ερατοσθένη το εισήγαγα για να διακωμωδήσω την παράθεση των γνώσεων σου επί μεταβλητών με σχεσιακή εξάρτηση (το κόσκινο του Ερατοσθένη είναι μία μέθοδος να βρίσκεις πρώτους αριθμούς για τους αδαείς- αριθμούς που διαιρούνται μόνο με το 1 και τον εαυτό τους). Και δε το ξέθαψα από τη Wiki. Κατάλοιπο από την ανάγνωση του "το θεώρημα του παπαγάλου", που δε το τελείωσα γιατί βαρέθηκα.
Υ.Γ.3: Το βιβλίο είναι "το εγωιστικό γονίδιο" και όχι "το εγωιστικό γονιδίωμα" και δεν έχει καμία σχέση με το μη κωδικό DNA.
Και τώρα που έκανα την τέχνικη των αναπνοών μου και ηρέμησα, να δηλώσω και αυτό. Προσωπικά το βρίσκω πολύ απολαυστικό το πως ξεκινάς και πετάς αστραπιαία κανόνες και νόμους και ονόματα επιστημόνων (διευκρίνηση: ουδεμία δόση ειρωνείας σε αυτή την πρόταση). (Για να συνεχίσω την ψυχαναλυτική μέθοδο που εισήγαγες, μήπως διακρίνω κατάλοιπα της αδιαφορίας των γονέων σου στην παιδική ηλικία? Μήπως πάντα ήθελες την επιβράβευση των καθηγητάδων σου? Μήπως η τάχυστη απαρίθμηση επιστημόνων και θεωριών πάντα σου αποκόμιζε την έκπληξη των καθηγητών σου? -πλάκα κάνω-πλάκα κάνω-πλάκα κάνω- μη το πάρεις σοβαρά δε θα το αντέξω!) Και προσωπικά μ'αρεσει να διαβάζω τις αναλύσεις σου περί επιστήμης, γιατί deep inside, I am a nerd (εκτός από "vooooooov!"). Ίσως να είναι το απωθημένο μου που ποτέ δεν έμαθα καλά μαθηματικά (διαφορετικά δεν εξηγείται μέσα στο φόρτο εργασίας μου να πάω να παρακολουθώ stochastic search and optimization: το οποίο μετά απο 3-4 διαλέξεις το παράτησα). Ας αφήσω όμως την αυτοψυχανάλυσή μου. Το θέμα είναι ότι πλυν εμού (άντε να στριμώξουμε και κανά δύο ακόμα στη λίστα) δε νομίζω ότι κανείς άλλος απολαμβάνει τις συζητήσεις αυτές (δεν έχετε επίπεδο ρε!). Η μεγάλη ερώτηση είναι: how much do we care? Τέλος: Σας αγαπώ!
eisai orgio! einai dunaton ena boob na kanei ma8hmata kai malista mesw enos blog? thn koudounistra sou kai se allh paidikh xara! t'akous?
Άντε ρε πήγαινε να ζητιανέψεις κανά result από κανά σχιστομάτη!
Πάντως πραγματικά έχει ενδιαφέρον ότι ο syupervisior σου δημοσίευσε συναφούς θεματολογίας paper στο science.
Θα με ενδιάφερε να το διάβαζα, αφού ασχολούμαι και ερευνητικά με pattern recognition σε DNA sequencies, αλλά μάλλον δεν θα χρειαστεί, μιας και εσύ το έκανες quote για μένα στο blog.
Thanks Evi...
Όσον αφορά την ψυχαναλυτική σου απόπειρα, μιας και δεν είμαι Φροϋδικός, θα σου πω μόνο τούτο, το οποίο φυσικά και ελέγχεται ως ανακριβές αφού στηρίζεται στον περιορισμένο δειγματοχώρο της καθημερινής μου εμπειρίας και συναναστροφών.
Οι περισσότεροι που εμπειρικά προσπαθούν να καταλήξουν σε συμπεράσματα "συμπεριφορισμου"*, τις περισσότερες φορές που έχουν δίκιο, είναι γιατί έχουν a posteriori γνώση των ειδικών αυτών behaniour pattern, κυρίως από προσωπική τους εμπειρία ή κοντινού τους προσώπου. Άλλωστε ξέρεις καλύτερα από μένα ότι η μαθησιακή διαδικασία είναι κατά βάση εμπειρική. Εν ολίγοις, αν αυτο που λες γαι μένα και το παρουσιάζεις ως κραυγή αγωνίας για προσοχή αληθεύει, σίγουρα εξ' ιδίων κρίνεις τα αλλότροια.
Anyway, σημειολογία ήταν αυτό και δεν το είπα κακεντρεχώς. Επισημαίνω δε, και κλείνω, ότι και εγώ απολαμβάνω τις αντιπαραθέσεις μαζί σου.
BTW αν μονίζεις ότι είσαι περισσότερο nerd από μένα προσπάθησε να ξεπεράσεις το 96% score μου στο NERDmeter.
*[νεολογισμός ή straightforward μετάφραση;;;]
Δημοσίευση σχολίου